Ματθ. 13, 36-43

36 Τότε  ἀφεὶς   τοὺς    ὄχλους     ἦλθεν     εἰς   τὴν    οἰκίαν    αὐτοῦ.    Καὶ    προσῆλθον αὐτῷ     οἱ   μαθηταὶ     αὐτοῦ    λέγοντες·   φράσον    ἡμῖν     τὴν    παραβολὴν    τῶν ζιζανίων     τοῦ    ἀγροῦ.

Ερμηνεία   της    παραβολής    των    ζιζανίων

37 Ὁ   δὲ    ἀποκριθεὶς    εἶπεν    αὐτοῖς·   ὁ    σπείρων   τὸ    καλὸν    σπέρμα    ἐστὶν    ὁ    υἱὸς τοῦ    ἀνθρώπου·

38 ὁ   δὲ    ἀγρός     ἐστιν    ὁ     κόσμος·    τὸ    δὲ    καλὸν    σπέρμα,     οὗτοί    εἰσιν    οἱ    υἱοὶ    τῆς βασιλείας·   τὰ    δὲ    ζιζάνιά    εἰσιν    οἱ    υἱοὶ    τοῦ    πονηροῦ·

39 ὁ   δὲ   ἐχθρὸς    ὁ   σπείρας     αὐτά    ἐστιν   ὁ    διάβολος·     ὁ    δὲ    θερισμὸς    συντέλεια τοῦ    αἰῶνός    ἐστιν·    οἱ    δὲ     θερισταὶ    ἄγγελοί     εἰσιν.

40 Ὥσπερ    οὖν    συλλέγεται     τὰ     ζιζάνια    καὶ    πυρὶ    καίεται,    οὕτως    ἔσται     ἐν    τῇ     συντελείᾳ     τοῦ     αἰῶνος     τούτου.

41 Ἀποστελεῖ    ὁ     υἱὸς    τοῦ    ἀνθρώπου    τοὺς     ἀγγέλους    αὐτοῦ,    καὶ    συλλέξουσιν    ἐκ    τῆς    βασιλείας    αὐτοῦ    πάντα    τὰ    σκάνδαλα    καὶ     τοὺς ποιοῦντας    τὴν    ἀνομίαν,

42 καὶ    βαλοῦσιν    αὐτοὺς    εἰς    τὴν    κάμινον    τοῦ     πυρός·    ἐκεῖ    ἔσται    ὁ    κλαυθμὸς καὶ    ὁ    βρυγμὸς    τῶν    ὀδόντων.

43 Τότε    οἱ    δίκαιοι     ἐκλάμψουσιν    ὡς    ὁ    ἥλιος    ἐν    τῇ    βασιλείᾳ     τοῦ     πατρὸς αὐτῶν.     Ὁ    ἔχων    ὦτα    ἀκούειν     ἀκουέτω.

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Ματθ. 13, 36-43

36 Τότε   άφησε   τα   πλήθη   και    ήλθε    στο   σπίτι    του.    Και    ήλθαν    οι    μαθητές   του   και   του    είπαν,    «Εξήγησέ   μας   τη    παραβολή    των     ζιζανίων   του χωραφιού».

Ερμηνεία   της     παραβολής   των   ζιζανίων

37 Αυτός   δε   απεκρίθη,    «Εκείνος   που    σπέρνει   τον   καλό   σπόρο,   είναι    ο Υιός    του    ανθρώπου.

38 Το    δε   χωράφι    είναι     ο    κόσμος·    ο    καλός    σπόρος    είναι   οι    υιοί    της βασιλείας,   τα   δε   ζιζάνια    είναι    οι    υιοί    του   πονηρού·

39 ο   εχθρός,    που   τα    έσπειρε,    είναι    ο    διάβολος,    ο    δε    θερισμός    είναι    το    τέλος του    κόσμου,    και    οι     θεριστές      είναι    οι    άγγελοι.

40 Όπως     λοιπόν    μαζεύονται    τα   ζιζάνια  και     καίονται,   έτσι    θα    γίνει   και   στο τέλος   του    κόσμου    τούτου.

41 Θα    αποστείλει     δηλαδή    ο    Υιός   του    ανθρώπου    τους    αγγέλους   του    και    θα μαζέψουν    από    το    βασίλειό   του    όλα   τα   σκάνδαλα    και    όσους    κάνουν    την ανομία,    και   θα   τους    ρίξουν    στο    καμίνι     που    καίει.

42 Εκεί   θα   είναι   το    κλάμα   και    το    τρίξιμο   των    δοντιών.

43 Τότε    οι   δίκαιοι   θα    λάμψουν     όπως     ο    ήλιος     στην    βασιλεία   του    Πατέρα τους·   εκείνος    που    έχει    αυτιά,    για   να    ακούει,   άς    ακούει».

Α΄ Κορ. 3, 18-23

18 Μηδεὶς   ἑαυτὸν    ἐξαπατάτω·    εἴ    τις     δοκεῖ    σοφὸς     εἶναι    ἐν    ὑμῖν    ἐν    τῷ    αἰῶνι τούτῳ,    μωρὸς    γενέσθω,    ἵνα    γένηται    σοφός.

19 Ἡ    γὰρ    σοφία    τοῦ    κόσμου    τούτου    μωρία    παρὰ    τῷ    Θεῷ    ἐστι.    Γέγραπται γάρ·    ὁ     δρασσόμενος    τοὺς    σοφοὺς    ἐν    τῇ     πανουργίᾳ    αὐτῶν.

20 Καὶ    πάλιν·    Κύριος    γινώσκει     τοὺς    διαλογισμοὺς    τῶν     σοφῶν,    ὅτι     εἰσὶ     μάταιοι.

21 Ὥστε    μηδεὶς    καυχάσθω    ἐν    ἀνθρώποις·    πάντα   γὰρ    ὑμῶν    ἐστιν,

22 εἴτε    Παῦλος    εἴτε   Ἀπολλὼς     εἴτε    Κηφᾶς     εἴτε     κόσμος    εἴτε    ζωὴ     εἴτε θάνατος    εἴτε    ἐνεστῶτα    εἴτε    μέλλοντα,    πάντα    ὑμῶν    ἐστιν,
23 ὑμεῖς    δὲ     Χριστοῦ,     Χριστὸς    δὲ   Θεοῦ.

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Α΄Κορ. 3, 18-23

18 Κανείς   άς   μη   απατά   τον    εαυτό   του.    Εάν    κανείς    μεταξύ    σας φαντάζεται    τον    εαυτό    του   σοφό,    κατά   το    κόσμο   αυτό,    άς    γίνει μωρός,   για   να   γίνει   σοφός.

19 Διότι   η   σοφία    του    κόσμου    τούτου    είναι   μωρία   ενώπιον   του   Θεού.    Είναι γραμμένο,   Εκείνος    που    πιάνει    τους    σοφούς     στην    πανουργία   τους·

20 και     πάλι,    Ο   Κύριος     γνωρίζει    ότι    οι   σκέψεις   των   σοφών   είναι κούφιες.

21 Ώστε,    κανείς   άς   μη   καυχάται   δι’   ανθρώπους,

22 διότι   όλα   δικά    σας    είναι,    είτε   ο    Παύλος    είτε    ο    Απολλώς    είτε    ο    Κηφάς είτε    ο    κόσμος    είτε    η    ζωή    είτε    ο   θάνατος    είτε   τα   τωρινά    είτε    τα    μέλλοντα, όλα    είναι    δικά    σας,
23 και    σεις    είσθε     του     Χριστού,    ο   δε    Χριστός    του   Θεού.

Matt. 13, 36-43

36 Then he left the crowds and came to his own house. And his disciples came and said unto him, Explain to us the parable of the weeds in the field.

Interpretation of the parable of the weeds

37 But he answered, He that soweth the good seed is the Son of man.

38 And the field is the world: the good seed are the children of the kingdom, and the weeds are the children of the wicked one;

39 The enemy that sowed them is the devil, and the reaping is the end of the world, and the reapers are the angels.

40 As the weeds are gathered and burned, so it will be at the end of this world.

41 That is, the Son of Man shall send his angels, and shall gather out of his kingdom all things that offend, and them which do iniquity; and shall cast them into the furnace of fire.

42 There will be weeping and gnashing of teeth.

43 Then shall the righteous shine forth as the sun in the kingdom of their Father: he that hath ears to hear, let him hear.

Α΄Κορ. 3, 18-23

18 Let no man deceive himself. If anyone among you imagines himself wise, in this world, let him become a baby, to become wise.

19 For the wisdom of this world is but a few before God. It is written, He who catches the wise in their cunning;

20 Again, the Lord knows that the thoughts of the wise are hollow.

21 Let no man boast of men,

22 For all things are yours, whether Paul, or Apollos, or Cephas, or the world, or life, or death, or present, or future; all are yours;

23 And ye are Christ's, and the Christ of God.