Ο Άγιος Ισαπόστολος
τσάρος Βόρις, ο μετονομασθείς Μιχαήλ, ήταν βασιλέας
της Βουλγαρίας και για το ιεραποστολικό του έργο
είχε
προφητεύσει ο θείος του Άγιος Μποϋάν († 28= Μαρτίου).
Μόλις
ανήλθε στο θρόνο, διαδεχόμενος κατά πάσα πιθανότητα τον Πρεσσιάμ, έδειξε ότι είχε συνείδηση των σκοπών
του και των
μέσων της επιτεύξεώς τους. Όμως τα πρώτα χρόνια της
βασιλείας του Βόριδος,
σημαδεύτηκαν από
ανεπιτυχείς εκστρατείες κατά
των Κροατών και
των Σέρβων. Κατόπιν όμως δια πολιτικών ενεργειών και πολεμικών επιχειρήσεων
πέτυχε μερικές εδαφικές
επεκτάσεις προς τα βορειοδυτικά, όταν κατέλαβε και την Αχρίδα
και προς τα νοτιοανατολικά.
Κατά
την διάρκεια μιας μάχης, από τις πολλές μεταξύ των Βουλγάρων και των
Ελλήνων, αιχμαλώτισε τον επιφανή
σύμβουλο
Θεόδωρο Κουφαρά, ο οποίος είχε γίνει μοναχός. Ήταν ο πρώτος
άνθρωπος που φύτεψε τον σπόρο του Ευαγγελίου
στην ψυχή του Βουλγάρου τσάρου.
Σε μία από
τις εκστρατείες των Ελλήνων, η
νεότερη αδελφή του
τσάρου αιχμαλωτίσθηκε από τον Λέοντα τον
Αρμένιο και γαλουχήθηκε με την Ορθόδοξη πίστη στην αυλή
του Βυζαντινού αυτοκράτορος. Όταν ο Θεόφιλος πέθανε,
ο τσάρος Βόρις αποφάσισε να εκμεταλλευθεί
αυτή την περίσταση, για
να εκδικηθεί
τους Έλληνες
για προηγούμενες ήττες.
Έτσι και κάτω από την εντύπωση της βυζαντινής λάμψεως
φιλοδόξησε να καταλάβει το Βυζάντιο. Το 853 μ.Χ. ο Βόρις νόμισε ότι ήταν δυνατόν να επωφεληθεί από το
γεγονός ότι τον θρόνο του Βυζαντίου κυβερνούσε
η Θεοδώρα και
κήρυξε απότομα πόλεμο. Λέγουν μάλιστα
ότι η Θεοδώρα
απάντησε σε αυτόν: «Άν
επιτεθείς κατά της χώρας μου, θα σε αντιμετωπίσω ελπίζουσα τη νίκη. Άν όμως νικηθώ,
δεν
θα είναι μεγάλη
η δόξα για
σένα ότι νίκησες γυναίκα».
Η θαρραλέα
αυτή απάντηση άρεσε στον
Βούλγαρο μονάρχη και δέχθηκε
να διαπραγματευθεί. Άλλωστε,
καθώς η πείνα και η
πανώλη περιστοίχιζαν την
χώρα, η Βουλγαρία
αντιμετώπισε τρομερές δυσκολίες.
Ο Βόρις είδε
τη σωτηρία της χώρας του,
η οποία βρισκόταν στο σκοτάδι εξαιτίας
της ειδωλολατρίας, στην Ορθόδοξη
πίστη. Έτσι ο τσάρος Βόρις συμφώνησε σε μία συνθήκη ειρήνης. Ο Θεόδωρος Κουφαράς
ανταλλάχθηκε με την Βουλγάρα πριγκίπισσα, η
οποία κατήχησε τον Βόριδα αναδεικνύοντας την οικτρότητα των ειδώλων και
το ύψος της
διδασκαλίας του Θεανθρώπου. Έτσι,
προς το τέλος
του 864 μ.Χ. ή στις αρχές του 865
μ.Χ.,
βαπτίσθηκε από τον Επίσκοπο
Ιωσήφ και μετονομάσθηκε Μιχαήλ.
Αμέσως κατηχητές εστάλησαν
παντού προς φωτισμό
και βάπτισμα του λαού. Ο
Πατριάρχης Φώτιος, μετά από αίτηση του Αγίου Μιχαήλ, απέστειλε στην Βουλγαρία πολλούς
κατηχητές. Ο Μιχαήλ
ζήτησε ακόμη, όχι μόνο Αρχιεπισκόπους
και Επισκόπους, αλλά και την ίδρυση
Πατριαρχείου. Φιλοδοξούσε
να περιβληθεί
ο θρόνος του με την ίδια πολιτική,
στρατιωτική και εκκλησιαστική λαμπρότητα, με την οποία επιδεικνυόταν ο αυτοκράτορας του
Βυζαντίου. Ο ιερός Φώτιος απέφυγε κάτι τέτοιο και ο Μιχαήλ στράφηκε προς τη Ρώμη.
Ο Πάπας
Νικόλαος απέφυγε και αυτός
να συντελέσει στην ίδρυση αυτοκέφαλης
Εκκλησίας, διότι φοβόταν
την αφομοίωσή
της με την Ορθόδοξη
Εκκλησία, και
διότι ο πολλαπλασιασμός
των
Αυτοκέφαλων Εκκλησιών ήταν αντίθετος προς την καισαρική αντίληψη
περί εκκλησιαστικής ενότητας του Βατικανού.
Έστειλε
μόνο δύο Επισκόπους, τον
Φορμόζο ντε Πόρτο και τον
Παύλο της Ποπουλανίας και απάντησε σε
106 δογματικά και
άλλα εκκλησιαστικά ερωτήματά του, στα
οποία
και ο ιερός Φώτιος, αφού ερωτήθηκε,
απάντησε.
Κατά
το
888 μ.Χ. ο Άγιος Βόρις-Μιχαήλ
παραιτήθηκε από τον θρόνο
και εισήλθε σε μοναστήρι,
αφήνοντας το βασίλειό
του στους υιούς του, Βλαδίμηρο και Συμεών.
Επειδή όμως ο Βλαδίμηρος, ο οποίος τον είχε διαδεχθεί, είχε αποκηρύξει
τον Χριστιανισμό και εργαζόταν
μαζί
με τους βογιάρους για την
εκρίζωσή του, ο Άγιος Βόρις – Μιχαήλ
επανήλθε, συνέλαβε και τιμώρησε τον υιό του. Αφού έδωσε τον θρόνο στο νεότερο
υιό του, τον Συμεών, επέστρεψε
στο μοναστήρι.
Ο Άγιος Βόρις – Μιχαήλ κοιμήθηκε με ειρήνη το 907 μ.Χ.
Ο Άγιος Βόρις – Μιχαήλ κοιμήθηκε με ειρήνη το 907 μ.Χ.
Agios Voris - Michael
Isapostolos the Prince and Enlightener of the Bulgarian people
Saint Isapostolos Tsaros
Voris, renamed Michael, was king of Bulgaria, and his uncle Apostle had
prophesied about Saint Boyan († 28 = March).
As soon as he ascended the
throne, succeeding Presley, he showed that he was conscious of his goals and
the means of achieving them. But in the early years of the reign of the North,
they were marked by unsuccessful campaigns against Croats and Serbs. But then
by political action and war operations it achieved some territorial expansion
to the northwest, when it occupied both Ohrid and the southeast.
During a battle between
many Bulgarians and Greeks, he captured the prominent adviser Theodoros
Koufaras, who had become a monk. He was the first person to plant the Gospel
seed in the soul of the Bulgarian tsar. In one of the expeditions of the
Greeks, the younger sister of the tsar was captured by Leo the Armenian and
nourished with Orthodox faith in the court of the Byzantine emperor. When
Theophilus died, Tsar Voris decided to take advantage of this opportunity to
avenge the Greeks for previous defeats. Thus, under the impression of Byzantine
splendor, he aspired to occupy Byzantium. In 853 AD Boris thought that it was
possible to take advantage of the fact that Theodora was ruled by the Byzantine
throne and declared a sudden war. They even say that Theodora replied to him:
"If you attack my country, I will face you with hope of victory. But if I
win, it won't be great for you to beat a woman. "
The Bulgarian monarch
liked this brave response and agreed to negotiate. After all, as famine and
plague swept the country, Bulgaria faced tremendous difficulties. Voris saw the
salvation of his country, which was in the dark because of idolatry, in
Orthodox faith. So Tsar Boris agreed to a peace treaty. Theodoros Koufaras was
exchanged with the Bulgarian princess, who overthrew Voridas by highlighting
the idolatry and the height of the teaching of God. Thus, towards the end of
864 AD. or at the beginning of 865 AD, he was baptized by Bishop Joseph and
renamed Michael.
Immediately catechists
were sent everywhere to illuminate and baptize the people. Patriarch Fotios, at
the request of Saint Michael, sent many catechists to Bulgaria. Michael also
called, not only for Archbishops and Bishops, but also for the establishment of
the Patriarchate. He aspired to surround his throne with the same political,
military, and ecclesiastical brilliance that the Byzantine emperor displayed.
Holy Fotius avoided that and Michael turned to Rome. Pope Nikolaos also avoided
contributing to the establishment of an autocephalous Church because he feared
its assimilation with the Orthodox Church, and because the proliferation of
Autocephalous Churches was contrary to his Caesarean conception of
ecclesiastical unity. He sent only two bishops, Formozos de Porto and Paul of
Populia, and answered 106 of his dogmatic and other ecclesiastical questions,
to which saint Fotios, after being asked, answered.
In 888 AD Saint
Voris-Michael resigned from the throne and entered a monastery, leaving his
kingdom to his sons, Vladimir and Symeon. But because Vladimir, who had
succeeded him, had renounced Christianity and worked with the boys to uproot
him, Saint Voris-Michael returned, arrested and punished his son. After giving
the throne to his youngest son, Symeon, he returned to the monastery.
Agios Voris - Michael
slept peacefully in 907 AD

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου