Κυριακή του Παραλύτου

Η   Κυριακή  του  Παραλύτου   αντλεί το θέμα της από την ευαγγελική περικοπή, που αναγινώσκεται στην θεία   λειτουργία.   Αυτή  περιλαμβάνει την διήγηση της ιάσεως του παραλυτικού   στην   Προβατική   κολυμβήθρα, την   Βηθεσδά,   στα   Ιεροσόλυμα   (Ιω. 5, 1-15).  Το   δράμα   του  επί   38   έτη παραλύτου συγκινεί τον Κύριο και τον θεραπεύει. Ο Χριστός παρουσιάζεται   σαν   ιατρός   ψυχών   και   σωμάτων.   Τον   παράλυτο   δεν   τον θεραπεύει   η   κολυμβήθρα,  αλλά   ο   πανσθενουργός   λόγος   του   Κυρίου.

Κατὰ Ἰωάννην Ε’, 1 – 15

Ο   Ιησούς   Χριστός   θεραπεύει  τον   ασθενή    της   δεξαμενής   Βηθεσδά

1 Μετὰ    ταῦτα   ἦν   ἡ   ἑορτὴ   τῶν   Ἰουδαίων,   καὶ    ἀνέβη   ὁ    Ἰησοῦς   εἰς   Ἱεροσόλυμα.

2 Ἔστι   δὲ   ἐν    τοῖς   Ἱεροσολύμοις    ἐπὶ    τῇ    προβατικῇ   κολυμβήθρᾳ,    ἡ    ἐπιλεγομένη     ἑβραϊστὶ Βηθεσδά,   πέντε   στοὰς     ἔχουσα.

3 Ἐν    ταύταις    κατέκειτο   πλῆθος   πολὺ   τῶν    ἀσθενούντων,   τυφλῶν,    χωλῶν, ξηρῶν,    ἐκδεχομένων   τὴν    τοῦ    ὕδατος   κίνησιν.

4 Ἄγγελος   γὰρ   κατὰ   καιρὸν   κατέβαινεν   ἐν   τῇ    κολυμβήθρᾳ,  καὶ   ἐταράσσετο    τὸ   ὕδωρ·   ὁ   οὖν   πρῶτος    ἐμβὰς    μετὰ   τὴν    ταραχὴν   τοῦ   ὕδατος   ὑγιὴς   ἐγίνετο    ᾧ   δήποτε   κατείχετο   νοσήματι.

5 ἦν   δέ   τις   ἄνθρωπος   ἐκεῖ   τριάκοντα   καὶ   ὀκτὼ   ἔτη   ἔχων   ἐν   τῇ   ἀσθενείᾳ    αὐτοῦ.

6 τοῦτον   ἰδὼν   ὁ   Ἰησοῦς   κατακείμενον,   καὶ   γνοὺς   ὅτι   πολὺν   ἤδη   χρόνον    ἔχει,    λέγει   αὐτῷ·   θέλεις    ὑγιὴς    γενέσθαι;

7 Ἀπεκρίθη    αὐτῷ   ὁ   ἀσθενῶν·    Κύριε,    ἄνθρωπον    οὐκ    ἔχω,   ἵνα     ὅταν ταραχθῇ   τὸ   ὕδωρ,   βάλῃ   με   εἰς   τὴν   κολυμβήθραν·   ἐν   ᾧ   δὲ    ἔρχομαι   ἐγώ,   ἄλλος   πρὸ    ἐμοῦ   καταβαίνει.

8 Λέγει   αὐτῷ   ὁ   Ἰησοῦς·   ἔγειρε,   ἆρον   τὸν   κράβαττόν   σου   καὶ   περιπάτει.

9 Καὶ    εὐθέως    ἐγένετο   ὑγιὴς   ὁ    ἄνθρωπος,   καὶ   ἦρε   τὸν   κράβαττον    αὐτοῦ   καὶ   περιεπάτει.   Ἦν   δὲ   σάββατον   ἐν   ἐκείνῃ    τῇ    ἡμέρᾳ.

10 Ἔλεγον    οὖν    οἱ    Ἰουδαῖοι    τῷ    τεθεραπευμένῳ·   σάββατόν    ἐστιν·   οὐκ    ἔξεστί    σοι    ἆραι   τὸν    κράβαττον.

11 Ἀπεκρίθη    αὐτοῖς·   ὁ   ποιήσας   με    ὑγιῆ,    ἐκεῖνός   μοι   εἶπεν·   ἆρον   τὸν κράβαττόν   σου  καὶ   περιπάτει.

12 Ἠρώτησαν   οὖν   αὐτόν·   τίς   ἐστιν   ὁ   ἄνθρωπος   ὁ   εἰπών    σοι,   ἆρον   τὸν κράβαττόν   σου   καὶ   περιπάτει;

13 Ὁ   δὲ  ἰαθεὶς   οὐκ   ᾔδει   τίς   ἐστιν·   ὁ   γὰρ   Ἰησοῦς   ἐξένευσεν   ὄχλου   ὄντος   ἐν τῷ    τόπῳ.

14 Μετὰ   ταῦτα    εὑρίσκει    αὐτὸν   ὁ   Ἰησοῦς   ἐν   τῷ   ἱερῷ    καὶ    εἶπεν   αὐτῷ·   ἴδε   ὑγιὴς    γέγονας·   μηκέτι    ἁμάρτανε,   ἵνα   μὴ    χεῖρόν   σοί   τι   γένηται.

15 Ἀπῆλθεν   ὁ    ἄνθρωπος   καὶ   ἀνήγγειλε    τοῖς   Ἰουδαίοις    ὅτι     Ἰησοῦς    ἐστιν     ὁ    ποιήσας   αὐτὸν   ὑγιῆ.

Απόδοση   στη   Νεοελληνική

1 Ύστερα   από   αυτά   ήτο   εορτή    των   Ιουδαίων   και   ανέβηκε   ο   Ιησούς   στα Ιεροσόλυμα.

2 Υπάρχει   δε   στα   Ιεροσόλυμα   κοντά    στὴ  πύλη    των   Προβάτων   μία δεξαμενή,   η   οποία   ονομάζεται   Εβραϊστί   Βηθεσδά   και   η  οποία   έχει   πέντε στοές.

3 [Σ’   αυτές   ήτανε   ξαπλωμένος    μεγάλος   αριθμός   ασθενών,   τυφλών, χωλών,    παραλυτικών,   οι   οποίοι   περίμεναν   να   κινηθεί   το    νερό.

4 Διότι   ένας   άγγελος   κατέβαινε   πότε – πότε   στη   δεξαμενή   και  τάρασσε   το   νερό.   Εκείνος    λοιπόν   που    έμπαινε   πρώτος,   μετά   την   ταραχή του   νερού,   εθεραπεύετο   από   οιονδήποτε   νόσημα  και  άν   υπέφερε.]

5 Υπήρχε   εκεί   ένας,   ο   οποίος   επί   τριάντα    οκτώ   χρόνια   ήτανε   άρρωστος.

6 Όταν   ο   Ιησούς  τον   είδε   κατάκοιτο    και   κατάλαβε   ότι   είχε   ήδη   πολύ   χρόνο    εκεί,   του  λέγει,  «Θέλεις  να   γίνεις   υγιής;».

7 Επεκρίθη   σ’αυτόν  ο   ασθενής,  «Κύριε,   δεν   έχω   άνθρωπο   να   με   βάλει  στη  δεξαμενή.   Όταν   το   νερό   ταραχθεί,   και   ενώ   έρχομαι   κατεβαίνει άλλος   πριν  από   εμένα».

8 Ο   Ιησούς   του   λέγει,    «Σήκω   πάνω,   σήκωσε   το   κρεββάτι   σου   και περπάτησε».

9 Και   αμέσως   έγινε   υγιής   ο   άνθρωπος   και   σήκωσε   το    κρεββάτι   του    και περπατούσε.  Η   ημέρα   εκείνη   ήτο   Σάββατο.

10 Γι’    αυτό   έλεγαν   οι   Ιουδαίοι   στον    θεραπευθέντα,   «Είναι    Σάββατο,   δεν σου     επιτρέπεται  να    σηκώσεις   το    κρεββάτι   σου».

11 Αυτός  τους   απεκρίθη,  «Εκείνος   που   με  έκανε   υγιή   εκείνος   μου   είπε, «Σήκωσε   το   κρεββάτι   σου   και   περπάτησε».

12 Τότε   τον   ρώτησαν,    «Ποιος   είναι   ο   άνθρωπος   που   σου   είπε,    «Σήκωσε   το κρεββάτι   σου   και   περπάτησε;»

13 Αλλ’   ο   θεραπευθείς   δεν   ήξερε   ποιος   είναι,   διότι    υπήρχε   πολύς   κόσμος εις   το   μέρος   εκείνο   και   ο   Ιησούς   εξέφυγε.

14 Ύστερα   τον    ευρήκε   ο   Ιησούς   εις    τον   ναόν   και   του  είπε,   «Ιδές,   έγινες υγιής,   μη   αμαρτάνῃς   πλέον,   για  να   μη   σου   συμβεί   κάτι    χειρότερον».
15 Έφυγε   ο   άνθρωπος   και   είπε   εις   τους   Ιουδαίους   ότι    ο   Ιησούς   είναι   αυτός που   τον   έκανε   υγιή.

Απολυτίκιον.   Ήχος   γ’.
Ευφραινέσθω  τα  ουράνια,  αγαλλιάσθω   τα   επίγεια,   ότι   εποίησε    κράτος   εν βραχιόνι  αυτού ο Κύριος· επάτησε  τω  θανάτω   τον   θάνατον·   πρωτότοκος των   νεκρών   εγένετο,   εκ   κοιλίας   Άδου   ερρύσατο    ημάς,   και   παρέσχε   τω κόσμω   το   μέγα   έλεος.

Κοντάκιον.  Ήχος    γ’.   Η   Παρθένος   σήμερον.  
Την   ψυχήν    μου   Κύριε,   εν   αμαρτίαις   παντοίας,   και   ατόποις  πράξεσι,   δεινώς παραλελυμένην,   έγειρον,   τη   θεϊκή   σου   επιστασία,   ώσπερ,   και   τον παράλυτον    ήγειρας    πάλαι,   ίνα   κράζω   σεσωσμένος·   Οικτίρμον  δόξα, Χριστέ     τω   κράτει   σου.

Μεγαλυνάριον.
Λόγω   σου   Σωτήρ   μου   ζωοποιώ,   ήγειρας   εκ   κλίνης,   τον   Παράλυτον   ως Θεός,   κείμενον   χρονίως   παρά   την   κολυμβήθραν,   του   Σιλωάμ   ός   άρας,   την κλίνην   ώχετο.

The Sunday of the Paralytic draws its theme from the evangelical passage, which is announced in the divine liturgy. This includes the narration of the healing of the paralytic in the Provencal swimming pool, Bethesda, in Jerusalem (John 5: 1-15). His 38-year paralyzed drama moves the Lord and heals him. Christ is presented as a doctor of souls and bodies. The paralytic is not healed by the swimming pool, but by the omnipotent word of the Lord.

Performance in Modern Greek

1 After this was the feast of the Jews, and Jesus went up to Jerusalem.

2 And in Jerusalem there is a pool near the Gate of the Sheep, which is called Hebrews Bethesda, which has five galleries.

3 [In them lay a large number of patients, the blind, the lame, the paralyzed, who were waiting for the water to move.

4 For an angel came down from time to time into the pool and shook the water. So the one who came in first, after the turbulence of the water, was cured of any disease and if he suffered.]

5 There was one who was ill for thirty-eight years.

6 When Jesus saw him lying down and realized that he had been there for a long time, he said to him, "Do you want to be healthy?"

7 And the patient answered him, Lord, I have no man to put me in the pool. When the water is shaken, and while I am coming, another one comes down before me. "

8 Jesus says to him, "Get up, lift up your bed, and walk."

9 And immediately the man was made healthy, and he lifted up his bed, and walked. That day was Saturday.

10 That is why the Jews used to say to the healed, "It is the Sabbath, you are not allowed to lift up your bed."

11 He answered and said unto him, He that made me healthy said unto me, Lift up thy bed, and walk.

12 Then they asked him, "Who is the man who told you, 'Lift up your bed and walk?'

13 But the healer did not know who he was, for there were many in that place, and Jesus fled.

14 Then Jesus found him in the temple, and said unto him, Behold, thou hast become healthy, and sin no more, lest any worse thing happen to thee.

15 And the man went out, and said unto the Jews, Jesus is he that made him healthy.

Apolitikion. Sound c '.

I rejoice in the heavens, I rejoice in the heavens, for the Lord has made a state in his arms;

Kontakion. Sound c '. Virgo today.

My soul, O Lord, in the sin of eternity, and in deeds of action, severely paralyzed, weary, your divine guardianship, until you, and the paralyzed, you have grown old again, so that I cry out in salvation;

Megalynarion.

Because of you, my Savior, I am animating, you are lying on the bed, the Paralytic as God, written in time despite the swimming pool, of Siloam's aras, the bed is full.