Ο Όσιος Κορνήλιος ο Θαυματουργός

Ο     Όσιος   Κορνήλιος  του   Κόμελ  γεννήθηκε   στην   πόλη   Ροστώβ   της   Ρωσίας  το  1455  και  καταγόταν  από  την  ευγενή  οικογένεια Κριούκωφ   των   βογιάρων.    Ο     αδελφός   του   Λουκιανός   υπηρετούσε  στο  δικαστήριο του  μεγάλου πρίγκιπος της Μόσχας Βασιλείου Βασίλεβιτς   Τέμνυϊ.   Όταν   ο   Λουκιανός   αποφάσισε  να  αποσυρθεί  στη  μονή  του  Αγίου  Κυρίλλου   της   Λευκής   Λίμνης,    αυτό    επηρέασε  και  τον  Κορνήλιο,   ο   οποίος   αγαπούσε    πολύ   το    μοναχικό    βίο. Τον   ακολούθησε,   λοιπόν,  στη  μονή, όπου  άρχισε  την  αυστηρή άσκηση.  Ακόμη  και  στο  αρτοποιείο  της  μονής,  όπου   διακονούσε, φορούσε   βαριές   αλυσίδες,   για    να  ασκείται  περισσότερο,   ενώ ησχολείτο    και με την αντιγραφή εκκλησιαστικών βιβλίων.  Λίγο  αργότερα    ο    Όσιος Κορνήλιος κατέφυγε στη  μονή  του   Οσίου Γενναδίου   στο    Νόβγκοροντ, αλλά προτιμώντας  να   ζήσει   τον ησυχαστικό    βίο   κατέφυγε   τελικά   στο    δάσος    του    Κομέλ   το    1497.   Εδώ,    το   1501,    ανήγειρε  ένα ξύλινο  ναό  προς   τιμήν   της Θεοτόκου    και   λίγο   αργότερα    ο    Μητροπολίτης    Σίμων    τον   όρισε  ως  ιερομόναχο  της  μονής. Σιγά – σιγά ο αριθμός των μοναχών αυξήθηκε και  ο  Όσιος Κορνήλιος οικοδόμησε και  νέο ναό και  συνέγραψε   μοναχικό    Κανόνα   με   βάση   το   Τυπικόν   του   Οσίου  Ιωσήφ    Βολοκολάμσκ    και    του    Οσίου    Νείλου    της   Σόρα.

Ο  Όσιος  διακρίθηκε   για   την   φιλανθρωπία   και    την   αγάπη   προς τους  πάσχοντες,   τους   φτωχούς    και    τα    ορφανά.  Επίσης,  έκτισε  ναό  προς  τιμήν του  Αγίου  Αντωνίου   του   Μεγάλου,   προς   τον   οποίο έτρεφε    ιδιαίτερο  σεβασμό  και   τον   οποίο    αξιώθηκε    να   βλέπει     σε οράματα.
Ο     Όσιος    Κορνήλιος    κοιμήθηκε   με    ειρήνη    το   1537.

Saint Cornelius the Miracle Worker

The Saint Cornelius of Comel was born in the city of Rostov, Russia in 1455 and came from the noble Kryukov family of Boyars. Lucian's brother served on the court of the Grand Prince of Moscow Basil Vasilevich Temny. When Lucian decided to retire to the White Lake Monastery of St. Cyril, this also affected Cornelius, who loved lonely life. He followed him to the monastery, where he began his rigorous exercise. Even in the convent's bakery, where he used to work, he wore heavy chains to get more exercise, and he was also concerned with copying church books. Shortly afterwards, Saint Cornelius fled to the monastery of Saint Gennadius in Novgorod, but instead of living the quiet life he finally resorted to the forest of Comel in 1497. Here, in 1501, he erected a wooden temple in honor of Theotokos and a little later designated as a monk in the monastery. Slowly the number of monks increased and St. Cornelius also built a new temple and wrote a solitary Canon based on the Standard of St. Joseph Volokolamsk and the Lower Nile of the Sor.

The Saint was distinguished for his charity and love for the afflicted, the poor and the orphaned. He also built a temple in honor of St. Anthony the Great, to whom he was highly esteemed and whom he claimed to see in visions.

Saint Cornelius slept in peace in 1537.