Λουκᾶ  10, 38-42, 11, 27-28

 

10, 38 Ἐγένετο   δὲ    ἐν   τῷ   πορεύεσθαι   αὐτοὺς    καὶ    αὐτὸς    εἰσῆλθεν    εἰς    κώμην τινά.     Γυνὴ    δέ    τις    ὀνόματι     Μάρθα    ὑπεδέξατο     αὐτὸν   εἰς   τὸν    οἶκον     αὐτῆς.

39 Καὶ    τῇδε    ἦν    ἀδελφὴ    καλουμένη     Μαρία,    ἣ   καὶ    παρακαθίσασα    παρὰ    τοὺς πόδας   τοῦ    Ἰησοῦ    ἤκουε   τὸν    λόγον   αὐτοῦ.

40 Ἡ   δὲ   Μάρθα    περιεσπᾶτο   περὶ   πολλὴν   διακονίαν·   ἐπιστᾶσα   δὲ   εἶπε· Κύριε,   οὐ    μέλει   σοι   ὅτι   ἡ    ἀδελφή   μου   μόνην   με   κατέλιπε    διακονεῖν;   Εἰπὲ   οὖν   αὐτῇ    ἵνα    μοι     συναντιλάβηται.

41 Ἀποκριθεὶς    δὲ   εἶπεν   αὐτῇ   ὁ   Ἰησοῦς·    Μάρθα    Μάρθα,   μεριμνᾷς   καὶ   τυρβάζῃ    περὶ   πολλά·   
42 ἑνὸς   δέ   ἐστι     χρεία·    Μαρία  δὲ   τὴν   ἀγαθὴν   μερίδα     ἐξελέξατο,     ἥτις   οὐκ   ἀφαιρεθήσεται     ἀπ᾿  αὐτῆς.

11, 27 Ἐγένετο   δὲ   ἐν   τῷ   λέγειν   αὐτὸν    ταῦτα    ἐπάρασά   τις   γυνὴ   φωνὴν    ἐκ τοῦ    ὄχλου   εἶπεν    αὐτῷ·   μακαρία   ἡ   κοιλία   ἡ   βαστάσασά   σε   καὶ    μαστοὶ    οὓς    ἐθήλασας.

28 Αὐτὸς    δὲ   εἶπε·    μενοῦνγε   μακάριοι    οἱ   ἀκούοντες   τὸν   λόγον    τοῦ    Θεοῦ    καὶ   φυλάσσοντες    αὐτόν.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά  10, 38-42, 11, 27-28

 

10, 38 Κατά   μία  πορεία   τους,   αυτός   μπήκε     σε   ένα   χωριό.    Μία   γυναίκα, που   ωνομάζετο   Μάρθα,   τον   υποδέχθηκε   στο   σπίτι   της.

39 Αυτή   είχε   αδελφή   που   ωνομάζετο   Μαρία,   η   οποία   καθότανε    κοντά  στα  πόδια   του   Ιησού   και   άκουε   όσα   έλεγε.

40 Αλλ’   η   Μάρθα   ήτο   απησχολημένη  με   πολλή     υπηρεσία   και   πλησίασε και   είπε,    «Κύριε,   δεν   σε   μέλει   που   η   αδελφή   μου  με  άφησε   μόνη   μου  να υπηρετώ;   Πές   της   λοιπόν  να   με  βοηθήσει».

41 Ο   Ιησούς   της   απεκρίθη,   «Μάρθα,  Μάρθα,   μεριμνάς   και   ανησυχείς   για πολλά   πράγματα,   αλλ’   ένα   πράγμα   είναι   αναγκαίο.
42 Η    Μαρία   διάλεξε   την  καλή   μερίδα,   η   οποία   δεν  θα   της   αφαιρεθεί».

11, 27 Ενώ   έλεγε   αυτά,   κάποια   γυναίκα  από   τον   κόσμο   εφώναξε   και   του είπε,   «Μακαρία   η   κοιλιά  που   σ’ εβάσταξε   και   οι  μαστοί   που   εθήλασες».

28 Αυτός  δε   είπε,    «Μακάριοι   μάλλον   είναι   εκείνοι   που   ακούουν   τον   λόγο του   Θεού  και   τον   φυλάττουν».

 

Ἑβρ. 9, 1-7

 

1 Εἶχε   μὲν   οὖν   καὶ   ἡ   πρώτη   σκηνὴ   δικαιώματα   λατρείας   τό   τε   Ἅγιον κοσμικόν·

2 σκηνὴ   γὰρ  κατεσκευάσθη   ἡ   πρώτη,   ἐν   ᾗ   ἥ   τε  λυχνία   καὶ   ἡ   τράπεζα   καὶ    ἡ  πρόθεσις    τῶν    ἄρτων,   ἥτις    λέγεται    Ἅγια.

3 Μετὰ   δὲ   τὸ    δεύτερον    καταπέτασμα   σκηνὴ   ἡ   λεγομένη    Ἅγια    Ἁγίων,

4 χρυσοῦν    ἔχουσα   θυμιατήριον   καὶ   τὴν   κιβωτὸν   τῆς   διαθήκης περικεκαλυμμένην   πάντοθεν   χρυσίῳ,   ἐν   ᾗ   στάμνος    χρυσῆ   ἔχουσα    τὸ   μάννα    καὶ   ἡ    ράβδος   Ἀαρὼν   ἡ   βλαστήσασα   καὶ   αἱ   πλάκες    τῆς   διαθήκης,

5 ὑπεράνω    δὲ   αὐτῆς   Χερουβὶμ    δόξης   κατασκιάζοντα   τὸ   ἱλαστήριον·   περὶ   ὧν   οὐκ   ἔστι   νῦν   λέγειν    κατὰ   μέρος.

6 Τούτων   δὲ   οὕτω    κατεσκευασμένων   εἰς    μὲν    τὴν   πρώτην   σκηνὴν   διὰ   παντὸς    εἰσίασιν   οἱ    ἱερεῖς  τὰς    λατρείας    ἐπιτελοῦντες,

7 εἰς   δὲ   τὴν   δευτέραν   ἅπαξ   τοῦ    ἐνιαυτοῦ   μόνος   ὁ   ἀρχιερεύς,   οὐ   χωρὶς αἵματος,   ὃ   προσφέρει   ὑπὲρ    ἑαυτοῦ   καὶ   τῶν   τοῦ   λαοῦ    ἀγνοημάτων.

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Εβρ. 9, 1-7

 

1 Είχε  και   η   πρώτη    διαθήκη   διατάξεις   περί  της   λατρείας  και   γήϊνον αγιαστήριον.

2 Κατασκευάσθηκε   δηλαδή   το   πρώτον  μέρος   της  σκηνής,    στο  οποίο υπήρχε   η   λυχνία  και   η  τράπεζα   και  οι   άρτοι  της  προθέσεως,  το   οποίο λέγεται   Άγια.

3 Ύστερα   από   το   δεύτερον  καταπέτασμα,   ήτο   το  μέρος   της  σκηνής,  το οποίο   ωνομάζετο   Άγια   αγίων.

4 Εκεί   υπήρχε   ένα   χρυσό  θυμιατήριο   και  η   κιβωτός  της  διαθήκης,  η  οποία ήτο  από  όλα  τα   μέρη   σκεπασμένη   με   χρυσάφι   και   μέσα   σ’ αυτή  ήτο  η χρυσή   στάμνα,  που   περιείχε   το  μάννα,   η   ράβδος  του   Ααρών,  που   είχε βλαστήσει,  και   οι   πλάκες   της   διαθήκης.

5 Επάνω   δε   από  την  κιβωτό   ήσαν   απαστράπτοντα   Χερουβείμ,  τα   οποία επεσκίαζαν   το   ιλαστήριο.   Γι’   αυτά   δεν   είναι   δυνατόν   να  μιλήσουμε   τώρα λεπτομερώς.

6 Υπ’   αυτήν  την  διάταξη,    στο   πρώτο  μέρος  της  σκηνής  εισέρχονται πάντοτε   οι  ιερείς,   όταν   εκτελούν   τα  καθήκοντα   της   υπηρεσίας   των,

7 αλλ’   στο  δεύτερο   μέρος   μπαίνει   μόνο   ο   αρχιερεύς,   μια  φορά   τον χρόνο,   και  όχι   χωρίς  αίμα,  το  οποίο  προσφέρει   δια   τον  εαυτό   του  και   δια τις   εξ   αγνοίας    αμαρτίες   του   λαού.

 

Luke 10, 38-42, 11, 27-28

 

10, 38 On one of their journeys, he entered a village. A woman named Martha welcomed him to her home.

39 She had a sister called Mary, who was seated at Jesus' feet and listened to what she said.

40 But Martha was busy with a lot of service and approached and said, "Lord, is it not in my mind that my sister left me alone to serve? So tell her to help me. "

41 Jesus responded, "Martha, Martha, you care and worry about many things, but one thing is necessary.

42 Mary chose the good portion, which shall not be taken away from her. '

11, 27 While he was saying these things, a woman from the world shouted and said, "Blessed is the belly that has been cast upon you, and the breasts that you have slaughtered."

28 He did not say, "Blessed are they that hear the word of God, and keep it."

 

Heb. 9, 1-7

 

1 The first covenant also had provisions on worship and earthly sanctuary.

2 That is, the first part of the tent was constructed, which contained the lamp and the table and the bows of the intention, which is called Saint.

3 After the second tabernacle, there was the part of the tent, which was called Saints.

4 And there was a golden altar, and the ark of the covenant, which was in all places covered with gold, and within it was the golden pitcher, which contained the manna, and the rod of Aaron, which had sprouted, and its plates. testament.

5 And above the ark were the cherubims shimmering, which adorned the altar. That is why we cannot speak in detail now.

6 According to this provision, priests always enter the first part of the scene when performing the duties of their ministry,

7 But only the chief priest, once a year, enters the second part, and not without blood, who offers for himself and for the sins of the people unknowingly.

 

Κατάθεσις Τιμίας Ζ ώνης της Θεοτόκου

 

Σήμερα   η  Εκκλησία    μας   γιορτάζει   την   ανακομιδή   της   τιμίας   Ζώνης    της Θεοτόκου.   Οι   γνώμες  για   ποιος   αυτοκράτορας   την   έκανε  διίστανται,    άλλοι λένε   ότι   έγινε   από   το   βασιλιά   Αρκάδιο   και   άλλοι   από το γιό   του,    Θεοδόσιο τον   Β’.

Η    τιμία Ζώνη μεταφέρθηκε από την Ιερουσαλήμ στην Κωνσταντινούπολη   και   τοποθετήθηκε   σε   μία   χρυσή   θήκη.   Η   θήκη   αυτή, ονομάστηκε   Αγία   Σωρός.   Ο   βασιλιάς    Λέων   ο   Σοφός,   άνοιξε   την   Αγία Σωρό,    μετά   από   410   χρόνια   για   να   επικαλεσθεί   την   Θεία   Χάρη   της,   επειδή η σύζυγός του διακατείχετο από έναν δαίμονα.
Αφού   λοιπόν   την   προσκύνησαν,   ο   Πατριάρχης    άπλωσε   την   τίμια   Ζώνη επάνω   στη   βασίλισσα   και   αμέσως   ελευθερώθηκε   από   το   δαιμόνιο.

Απολυτίκιον.   Ήχος     πλ. δ’.

Θεοτόκε   Αειπάρθενε,  των   ανθρώπων   η   σκέπη,   Εσθήτα   και   Ζώνην   του αχράντου   σου   σώματος,    κραταιάν   τη   πόλει    σου   περιβολήν   εδωρήσω,  τω ασπόρῳ   τόκῳ   σου   άφθαρτα   διαμείναντα·  επί  σοι  γαρ  και   φύσις, καινοτομείται   και   χρόνος.   Διο   δυσωπούμέν   σε,   ειρήνην   τη    πολιτείᾳ  σου δώρησαι,   και   ταις   ψυχαίς   ημών   το   μέγα   έλεος.

 

Έτερον Απολυτίκιον. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.         
Προς   δόξαν   ακήρατον,   ανερχομένη  Αγνή,   χειρί   σου   δεδώρησαι,  τω Αποστόλω   Θωμά,   την   πάνσεπτον   Ζώνην   σου·   όθεν   Παρθενομήτορ,   την κατάθεσιν   ταύτης,   άγοντες   χαρμοσύνως,  την   σην   χάριν   υμνούμεν,   δι’   ής περιζωννύμεθα,   ισχύν   αήττητον.

Κοντάκιον    Ήχος β’. Την εν πρεσβείαις.     
Την   θεοδόχον   γαστέρα   σου   Θεοτόκε,   περιλαβούσα   η   Ζώνη   σου   η   τιμία, κράτος   τη   πόλει  σου   απροσμάχητον,   και   θησαυρός   υπάρχει,   των   αγαθών ανέκλειπτος,   η   μόνη   τεκούσα   Αειπάρθενος.

Μεγαλυνάριον.
Σύνδησον    αγάπῃ   ειλικρινεί,   Κεχαριτωμένη,   Παντευλόγητε   Μαριάμ,   τους τη καταθέσει, της σης παντίμου Ζώνης, υμνούντας τας απείρους, ευεργεσίας   σου.

 

Deposition of the Most Holy Mother of God Z

 

 

Today our Church is celebrating the rebirth of the Blessed Virgin Mary's Zone. Opinions about who the emperor made her diverged, others say it was made by King Arcadius and others by his son, Theodosius II.

The Honorable Belt was transported from Jerusalem to Constantinople and placed in a gold case. This case was named Agia Soros. King Leo the Wise opened the Holy Cross after 410 years to invoke her Divine Grace because his wife was possessed by a demon.

After worshiping her, the Patriarch extended the Honorable Belt to the Queen and was immediately freed from the demon.

 

 

Absolutely. Sound d.

Virgin Mary, the thought of men, the Aesthetic and Belt of your immortal body, keep your city surrounded, I give away your astonishing interest indefinitely; Disturbed, peace your country, you give yourself, and in our souls great mercy.

 

Other Apolitical. Sound d. Fast forward.

To glorified endless, rising Agni, hand to hand, Apostle Thomas, your all-knowing Belt;

 

 

Nearby Sound b '. The embassies.

Your God-fearing Gaster, Theotoki, your Zone included your honor, your unharmed city state, and there is a treasure, of goods unending, the only ongoing Unfair.

 

 

Magnificent.

Consciously I sincerely love you, Praised Mariam, lodge them, in that infinite Zone, praising your infinite goodness.

Ο Άγιος Aidan (Σκωτσέζος)

 

Λεπτομέρειες   για   την   ζωή   αυτού   του  Αγίου   της   ορθοδοξίας,   μπορεί   να   βρει   ο αναγνώστης    στο   βιβλίο   «Οι   Άγιοι    των   Βρετανικών   Νήσων»,   του   Χριστόφορου Κων.   Κομμοδάτου,   επισκόπου   Τελμησσού,   Αθήναι   1985.

 

Saint Aidan (Scottish)

 

 

Details on the life of this Saint of Orthodoxy can be found in Christopher Conan's book The Saints of the British Isles. Kommodatou, Bishop of Telmissos, Athens 1985.

Ο Άγιος Αλέξανδρος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

 

Ήταν,   όπως   λέγουν,   «αποστολικοίς   χαρίσμασι  λαμπρυνόμενος». Σαν πρεσβύτερος  ακόμα,  διακρινόταν  για  τη  μεγάλη του  ευσέβεια,  την  αρετή    και    την    αγαθότητά    του.

Στην    Α’     Οικουμενική     σύνοδο,    που    έγινε    στη    Νίκαια    της    Βιθυνίας,    ο   τότε Πατριάρχης   τον   εξέλεξε     αντιπρόσωπό    του.    Και    όταν    στην    Σύνοδο   αυτή καταδικάστηκε   ο    Άρειος,   ο    Αλέξανδρος,   αν    και    γέροντας   70   χρονών, δέχθηκε   να    περιοδεύσει    στην   Θρᾴκη,    Μακεδονία,    Θεσσαλία    και   στην υπόλοιπη    Ελλάδα,    για   να    διδάξει   και    να    γνωστοποιήσει  τα    ορθά  δόγματα   των   αποφάσεων της Συνόδου της Νικαίας. Αλλά    ενώ   βρισκόταν στην    περιοδεία    αυτή,   ο    πατριάρχης    Μητροφάνης    απεβίωσε.    Όρισε  όμως διάδοχό του τον Αλέξανδρο, διότι, παρά το γήρας του, είχε τα    κατάλληλα εφόδια για  τη    διακυβέρνηση    της    αρχιεπισκοπής    της    πρωτευούσης.

Πράγματι,   σαν   Πατριάρχης   ο   Αλέξανδρος    ανταποκρίθηκε   σωστά   στις δύσκολες   περιστάσεις   των   καιρών.   Τότε   ο   Άρειος   είχε   εξαπατήσει   το βασιλιά    Κωνσταντίνο     ότι   δήθεν   πιστεύει   ορθά.   Και    ο     βασιλιάς    διέταξε  τον    Αλέξανδρο   να    αφήσει   τον   Άρειο   να    μετέχει    της    Θείας    Κοινωνίας.    Ο Αλέξανδρος,   λυπημένος,  προσευχήθηκε  στον  Θεό    και    ζήτησε   την βοήθειά    Του.   Η    δέηση    του    Ιεράρχη   εισακούσθηκε.    Και   το   πρωί   που   ο  Άρειος   με   πομπή   θα   πήγαινε    στην   εκκλησία,    βρέθηκε   το   σώμα   του σχισμένο και σκωληκόβρωτο!
Ο     Άγιος    Αλέξανδρος    απεβίωσε    ειρηνικά    το   340    μ.Χ.

Απολυτίκιον.   Ήχος    γ’.   Την    ωραιότητα.         
Μύσται  ουράνιοι  αποδεικνύμενοι,  θείοι  εκφάντορες  τω  κόσμω    ώφθητε, την  Εκκλησίαν  του   Χριστού,  ποιμάναντες    θεαρέστως,   ιερέ    Αλέξανδρε, της    Τριάδος   ο   πρόμαχος,   Ιωάννη    ένδοξε,    ο    της    χάριτος    τρόφιμος,    και  Παύλε    Ιερέων    ακρότης·     όθεν    υμάς    ανευφημούμεν.

Κοντάκιον.   Ήχος   γ’.   Η   Παρθένος    σήμερον. 
Την  τριάδα σήμερον,  Ιεραρχών  των  Οσίων, ιεροίς  εν  άσμασιν, εγκωμιάσωμεν   πάντες·   ούτοι   γαρ,   ως  οικονόμοι  των  απορρήτων, νέμουσι,   χάριν    αέναον  τοις   βοώσιν,   ω   Αλέξανδρε   παμμάκαρ,  και  Ιωάννη,    συν   Παύλω   χαίρετε.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις  των    Πατέρων  τριάς  σεπτή,  Αλέξανδρε   μάκαρ,  συν    τω    Παύλω  τω   ευκλεεί,  και  τω  Ιωάννη,  η  τρίφωτος  λυχνία,    η    πάσαν   Eκκλησίαν, καταπυρσεύουσα.

 

Saint Alexander the Patriarch of Constantinople

 

 

They were, they say, "apostles' charismatic luminaries." Even as a senior, he was distinguished for his great piety, virtue, and goodness.

At the First Ecumenical Council meeting in Nice, Bithynia, the Patriarch then elected him a representative. And when the Arius was condemned at this Synod, Alexander, though 70 years old, accepted to travel to Thrace, Macedonia, Thessaly, and the rest of Greece, to teach and make known the correct doctrines of the decisions of the Council of Nicaea. But while on this tour, Patriarch Mitrophanis died. However, he appointed Alexander his successor because, despite his old age, he had the proper means to govern the archdiocese of the capital.

Indeed, as a Patriarch, Alexander responded well to the difficult circumstances of the day. Then the Areius had deceived King Constantine that he believed he was right. And the king ordered Alexander to allow Arius to participate in Divine Communion. Alexander, sad, prayed to God and asked for His help. The Hierarch's bond was heard. And on the morning that the Areius, in procession, would go to church, his body was found torn and worms!

Saint Alexander died peacefully in 340 AD

 

 

Absolutely. Sound c. The beauty.

Heavenly witnesses, divine manifestations of the world, are thrown into the Church of Christ, shepherds of worship, priest Alexander, Trinity the preacher, John the glorified, the gracious foodman, and Paul the priest;

 

 

It's close. Sound c. Virgo today.

The Trinity today, Hierarchs of Hosea, priests in singing, praise us all; these are, as housekeepers, a young man, for the sake of treachery, πα Alexander Pamamakar, and John, plus Paul.

 

 

Magnificent.

Happy of the Fathers of the Three Seas, Alexander Macquarie, plus Paul, he pleases, and John, the three-dimensional lamp, all the Church, glittering.